Bij een ongeval op de werkvloer is de werkgever in vrijwel alle gevallen aansprakelijk, aldus de Wet in artikel 7:658 BW: Aansprakelijk, tenzij de werkgever aantoont alles gedaan te hebben om het ongeval te voorkomen danwel sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid van de medewerker.
Maar volgens de rechtspraak moet de werkgever ook schade vergoeden aan de werknemer indien het ongeval buiten het bedrijf plaatsvindt of zelfs op Cuba, zoals in het geval van de stewardess die tussen twee vluchten in door de gezagvoerder met een golfkarretje werd aangereden.
Dat is dan weliswaar een aansprakelijkheid op grond van een andere wettelijke bepaling, namelijk onrechtmatige daad, maar toch!
Er was volgens de Rechtbank sprake van gevaarscheppend gedrag terwijl Martinair de werkneemster tevoren niet had gewaarschuwd voor mogelijke financiële risico's tijdens een verblijf in het buitenland.
Evenmin had Martinair de werkneemster geadviseerd om een ongevallenverzekering af te sluiten terwijl de werkgeefster zelf ook niet een dergelijke verzekering had afgesloten. Martinair werd aldus veroordeeld de schade van de stewardess te vergoeden. Is dit te voorkomen?
Uit deze uitspraak van de Rechtbank Alkmaar van januari 2006 is af te leiden dat een werkgever, die zijn werknemers de weg op stuurt voor kortere of voor langere tijd:
- hen waarschuwt voor concrete risico's die zij onderweg lopen,
- hen te adviseren om een ongevallenverzekering daarvoor af te sluiten danwel die verzekering zelf als werkgever collectief te sluiten.
Denk daarbij ook aan de reikwijdte van een inzittendenverzekering indien werknemers met elkaar poolen op weg naar het werk en naar huis.
